เมฆไปกับฟ้าปลาไปกับน้ำเธอไปฉันเราไปด้วยกันสู่ปลายฝันอันงดงาม_____________ เมฆมากับฟ้าปลามากับน้ำเธอมากับฉันเรามาด้วยกันถึงปลายฝันที่ตั้งใจ 23/8/2556...
'We were just kids who grew up the way too fast' ว่าด้วยเรื่องของแฟนเก่า... เราเจอแฟนเก่าบ่อยมาก ด้วยเหตุผลบางประการ ทั้งบังเอิญเจอและเหตุการณ์ที่จำเป็นต้องเจอเราจะรู้สึกไม่ดีทุกครั้งที่เจอ เพราะเราทั้งสองต่างจะทำเหมือนระหว่างเราไม่เคยรู้จักกันมันไม่ใช่ความอาลัยอาวรณ์หรืออยากกลับไปรักกันเราแค่อยากกล...
ฉันได้ฟังเพลง ครึ่งหนึ่งของชีวิต ของคุณแอม เสาวลักษณ์มาหลายปีถ้าให้นับเป็นครั้ง ฉันก็พูดได้อย่างเต็มปากและภาคภูมิว่านับครั้งไม่ถ้วนหากจะรื้อหาหีบห้องของความทรงจำ ฉันจำได้ว่าฉันรู้จักเพลงนี้ครั้งแรกตอนประถมสามครั้งที่แผ่นซีดียังเฟื่องฟูและทุกคน"ไรท์"เพลงที่ตัวเองชอบลงแผ่นมาฟังกันนั่นปะไร ฉันแก่แดดแก่...
เจ้านกน้อยตัวหนึ่ง มันเกิดและเติบใหญ่อยู่ท่ามกลางป่าปูน ศูนย์กลางเมืองหลวงที่สุดจะมั่งคั่ง ความเหลื่อมล้ำทอดกระจายไปทุกหย่อมหญ้า มีตึกสวยสง่าบ้านเรือนราคาแพงที่หลังกำแพงเป็นสลัมซอมซ่อและคลองเน่าเหม็น ห้างใหญ่โตหรูหราเกินจินตนาการที่ฝั่งตรงข้ามเต็มไปด้วยนกชราหลงทางร่อนเร่ นกน้อยตัวนั้นเกิดที่นั่น ในร...
เมื่อจุดเริ่มต้นของชีวิตคือความจริงใจ ต่อมาความซื่อสัตย์จะเข้ามาแทนที่ สองสิ่งนี้รวมเป็นคำว่าความบริสุทธิ์ใจ แน่นอนว่าทุกคนต้องการพื้นที่สบายที่ให้ใจเราได้พักพิง เราจึงจำเป็นจะต้องไขว่คว้าหาคำตอบกันอย่างเนิ่นนาน ว่ามีใครบ้างที่จะคอยอยู่เคียงข้างกันในยามยากแบบนี้ไปตราบชั่วนิรันดร์ หากเพียงเรารู้ว่าทุ...
บนโลกนี้ประกอบด้วยผู้คนมากมาย ตัวตนที่หลากหลายสไตล์ หลากหลายความคิดนิสัยหลอมรวมกัน มากคนก็มากความ เราไม่สามารถที่จะทำให้ทุกคนพอใจหรือชื่นชมชื่นชอบเราได้ ดังนั้นก่อนจะคิดถึงคนอื่นลองย้อนกลับมามองที่ตัวตนของเราก่อน ก่อนที่ตัวผู้เขียนจะคิดได้ก็เสียเวลาไปเกือบครึ่งชีวิตที่เอาแต่เปรียบเทียบ ด้อยค่าตัวเ...
มันเป็นอดีตไปแล้ว แก้ไขไม่ได้อีกแล้ว อย่าถูกสิ่งที่ตัวเองสร้างขึ้นมากลืนกินนะ เธอมีค่ามากกว่านั้นสู้ต่อไป...
“นักเขียนเขาเริ่มเขียนยังไงกันนะ ? แล้วเขาเล่าอะไรกันเหรอ”ประโยคนี้แล่นมาในหัวเราทุกครั้งที่มีความคิดอยากจะเริ่มเขียนอะไรขึ้นมาซักกะอย่าง จนสุดท้ายก็ไปจบที่การเขียนไดอารี่ประจำวัน (ที่แสนจืดชืด) ในช่วงเย็น หรือบางทีก็เหนื่อยทบทวนตัวเองแล้วปิดไดอารี่นอนอืดมองท้องฟ้าเปลี่ยนสีไปเรื่อยๆจนมองไม่เห็นแสงใน...
ในดินแดนของความฝัน เราสองยังคงโอบกอดกันใต้แสงอรุณที่อบอุ่น ในคืนที่ปวดร้าวยังมีกันและกันตอนที่น้ำตายังคงไหลนอง เรื่องราวที่เป็นแค่อดีตยังคงเด่นชัดในความฝันดั่งแสงพลุในยามค่ำคืนแรมค่ำ เพราะในนิทราที่เรายังคงกุมมือกันไว้แน่นเป็นแค่มายาในนิมานต์แต่มันเคยเป็นเรื่องจริงในวันวาน การเปลี่ยนแปลงที่เราสอง...
เธอส่งมือมาให้ฉัน ฉันยื่นมือมาหาเธอ เราจับมือกันไว้... พลันฉันก็รู้สึกถึงความอบอุ่นและความสุขล้นที่บังเกิดขึ้น และความทุกข์ ความเศร้า ความเหงา ความกลัวก็มลายหายไป แล้วเราก็ปล่อยมือจากกัน... เราไม่ได้คาดหวังว่าจะอยู่ด้วยกันไปตลอด เพราะเรารู้ว่าวันหนึ่งเราก็ต้องจากกันไป มือของเร...
นี่คงเป็นหนึ่งคำถามของเรา ที่ตั้งขึ้นมาเพื่อค้นหาตัวเอง ว่าชีวิตคืออะไร เราเกิดมาทำไม และเราจะใช้ชีวิตต่อไปยังไง เราจะพูด และตั้งคำถาม ในนามของผู้ที่ไร้ศาสนา พูดในนามของมนุษย์คนหนึ่งที่เกิดมาบนโลกนี้เป็นระยะเวลา 17ปี 10เดือน เราเป็นคนที่ไม่รู้ว่าชาติหน้ามีจริงมั้ย จึงนิยามไว้ว่าเราเกิดมาชาติเดียวตาย...
บอกตัวเองว่าถ้าไม่เก่ง ก็อยู่ในสังคมเส็งเคร็งนี่ไม่ได้ ถ้าอ่อนแอก็แค่ตาย เป็นศพใต้ตีนคนต่ำช้า 2561 ...
ฟ้าสาง แสงอาทิตย์ส่อง เมฆบางแต่ไร้ความร้อน อากาศสดชื่นดั่งดินแห่งผืนนภาเกิดใหม่ แต่แสงสว่างใดๆ หรือความสดชื่นใดๆ ก็ไม่เท่าความรู้สึกของผมตอนนี้ ผมกำลังเดินทางไปพบเธอเฝ้ารอคอยการพบเจอนี้มานานตั้งแต่ได้รู้จักความรัก ได้รู้จักรอยยิ้ม ได้รู้จักดวงตาของเธอ ผมไปถึงก่อนเวลาเล็กน้อยรอคอยการพบกัน เดินเล่นสัก...
ตอนเป็นเด็กครูเคยเอ่ยคำขวัญ "เก่งเท่านั้น และทำดี จึงมีสุข" จะมีทรัพย์ คนนับถือ ไม่มีทุกข์ จะไม่ถูกเยาะหยามให้ช้ำใจ จึงตั้งมั่นหมั่นเขียนเรียนหนังสือ หมั่นฝึกปรือ-หาซื้อความรู้ใหม่ จนเรียนจบได้ปริญญามา 1 ใบ ไม่พอใจใบที่ 2 ต้องได้มา จึงสอบเข้าไปเรียนได้สมใจอยาก หารู้ไม่ว่าลำบากเป็นหนักหนา ต้องเหน...
เหมือนหลงทางกลางวิถีของชีวิต ไม่รู้ทิศ ไม่รู้ทาง และสับสน หวาดวิตกต่อสภาพอันมืดมน มองไม่เห็นตัวตนอย่างที่เคย ไม่รู้ว่าควรเดินไปทางไหน หรือแค่ต้องพักใจให้นิ่งเฉย ฉันเป็นใครบางทีไม่รู้เลย และไม่เคยรู้ที่แท้หวังสิ่งใด หรือแค่ต้องอดทนหลับตาสู้ ทั้งไม่รู้ว่าสู้เพื่อสิ่งไหน แล้วจะได้ประโยชน์ต่อสิ่งใด ...