TITLE : WHO’S GOT YOU

PAIRING : TORUKA

FANDOM : ONE OK ROCK

ขอเห็นแก่ตัวแบบนี้ไปอีกสักหน่อยได้รึเปล่า

โทรุ

          “โทรุ ฉันมีอะไรจะบอก”  ประโยคธรรมดาที่เขาสังหรณ์ใจว่ามันอาจจะไม่ใช่เรื่องที่เขาอยากได้ยินหลุดออกจากเพื่อนสนิทที่นั่งเขี่ยหมูย่างบนเตาข้างหน้าอย่างเขินๆ ทากะฮิโระเงยหน้ามองเขา แววตาคู่นั้นกำลังบ่งบอกว่าอีกฝ่ายนั้นมีความสุขมากแค่ไหน

          “อืม...ว่าไง” เขาตอบรับพลางคีบเนื้อหมูสามชั้นที่กำลังสุกพอดี วางไว้จานคนตัวเล็ก

‘ไม่ใช่เพียงหน้าที่ แต่เป็นเพียงความเต็มใจที่จะทำ อย่างน้อยในฐานะเพื่อนคนนึง’

          “ฉันคิดว่าฉันเจอคนคนนั้นของฉันแล้วแหละ”       ทันทีที่สิ้นเสียง ลมหายใจถูกพ่นออกมาหนักๆจากคนตัวสูงเขาเกลียดแววตาที่ทากะมองเขาในขณะนี้ มันทำให้เขาสับสนเหมือนหลงอยู่ในเขาวงกตที่ไม่มีทางออก ทำไมต้องดีใจเกินหน้าเกินตาขนาดนั้นกันเล่า

          “งั้นเหรอ...ใครล่ะ” โทรุถามทั้งๆที่ใจไม่อยากรับรู้เลยสักนิด  ใจนึงหากเลือกได้เขาไม่อยากจะสละหน้าที่ดูแลทากะให้กับคนอื่น ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ตาม

‘ยอมรับว่าออกจะเห็นแก่ตัวสักหน่อย’

          “ไม่บอกหรอกน่าไว้ฉันจะพาไปเจอ”

          “...”

          “ไม่ดีใจกับฉันหน่อยงั้นเหรอ ฉันตื่นเต้นชะมัดที่พรุ่งนี้ฉันจะได้เจอกับเค้าอีก” ทากะยิ้มกว้างโชว์ฟันแล้วคีบหมูที่โทรุคอยย่างให้ เข้าปากอย่างอร่อย แต่ถ้าหากทากะสังเกตเห็นสักนิดคงเห็นว่าคนตัวสูงนั่งหัวเสีย เอาตะเกียบจิ้มหมูในจานจนพรุนแล้วล่ะ

          “ขอบคุณที่ไว้ใจมาร้านเรา” เจ้าของร้านหมูย่างกล่าวอย่างสุภาพในขณะรับบัตรเครดิตไปรูดหลังจากเขากินเสร็จ “วันหน้ามาอีกนะ ฉันจะแถมเนื้อหมูเกรดดีๆให้ลูกค้าประจำอย่างนายเลย”

          “ก็มีแค่ร้านเดียวแถวนี้”

          “ก็ฉันอุตส่าห์ซื้อทั้งซอยเพื่อมาขายแค่เจ้าเดียวเชียวไหมล่ะ” โทโมยะ เจ้าของร้านสุดอารมณ์ดีคืนบัตรให้หลังจากที่ชำระเสร็จ

“นี่อำหรือพูดจริง” คนถูกถามยิ้มกริ่ม

“แล้วที่นายไม่ได้ชอบทากะเกินเพื่อน นี่อำหรือพูดจริง”

“ผมกลับล่ะ” อยู่ดีๆก็เหมือนถูกไล่ต้อนจนถึงทางตันคนตัวสูงไม่สนใจคำถาม ทำเพียงแค่รับบัตรมาใส่กระเป๋า แล้วกล่าวลาเดินออกไปหาทากะที่อยู่หน้าร้าน ทำให้โทโมยะหัวเราะชอบใจ ว่าทำไมคนตรงหน้าถึงขี้ขลาดหลบอยู่ในเงาของคำว่า ‘เพื่อน’ มาตั้งนาน

                    “ทากะ ตื่นได้แล้ว...ทากะ” เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นเรียกสติคนที่นอนอยู่ คนตัวเล็กกระพริบตาถี่ๆเมื่อมองเห็นเงาบางคนกำลังเปิดผ้าม่านรับแสงแดดเข้ามา

          “รีบไปอาบน้ำได้แล้วเดี๋ยวนายจะไปทำงานสายนะ” คนตัวสูงพูดจบก็ยกร่างเล็กที่กำลังสะลึมสะลือพาดบ่าเข้าห้องน้ำ ก่อนจะปล่อยทากะยืนเอง ถ้าแปรงให้ คงจะไม่โตซักที ทั้งๆอายุเกือบ 25 ไปแล้ว “เสร็จละลงมาล่ะ ฉันจะรอข้างล่างละกัน”

          “อื้อขอบใจนะ” ร่างสูงเอื้อมมือไปยีหัวคนตัวเล็กเบาๆแล้วเดินออกจากห้องไป

          ทากะเป็นเพื่อนสนิทของเขามาตั้งแต่เด็ก หลายคนอาจจะบอกว่าเขากับทากะดูเหมือนจะเกินมากกว่านั้น แต่เราทั้งคู่ต่างยืนยันว่าเป็นเพื่อนกันจริงๆ จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงป็นเพื่อนกัน และนี่เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เขากับทากะคิดไม่ตรงกัน เพราะเขาคิดกับทากะมากกว่าเพื่อน

          อีกอย่างมีคนบอกว่าเขาดูแลทากะมากเกินไปแต่เขาไม่คิดอย่างนั้น ถ้าหากเขาดูแลทากะมากเกินไปจริงๆ คนตัวเล็กคงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขาแล้วแหละ

          “พี่โทรุ...” น้ำเสียงสดใสดังขึ้นมาจากครั้งหลัง โมริอุจิ ฮิโรกิ น้องชายตัวแสบของเพื่อนสนิทวิ่งเข้ามากอดเขาจากด้านหลังอย่างที่ทำเป็นประจำ “ปลุกพี่ทากแล้วหรอครับ”

          “ปลุกแล้วครับอีกสักพักคงลงมา” คนตัวสูงหันหน้ามาหาคนตัวเล็กที่ยิ้มกว้างเมื่อเห็นหน้าเขา“ว่าแต่เราปีนี้จะจบม.ปลายแล้วนี่ จะเข้ามหาลัยไหนล่ะ”

          “ผมอยากจะเข้าที่เดียวกับพวกพี่ให้ได้”

          “งั้นตั้งใจเรียนนะเรา” เสียงทุ้มเอ่ยด้วยความเอ็นดู

          “ผมดูแลตัวเองได้น่า” เสียงหัวเราะทุ้มดังขึ้นเบาๆ เมื่อเด็กน้อยที่เห็นกันตั้งแต่เด็กแลบลิ้นใส่เขา 

       “พี่ ลงมาแล้วหรอ” โทรุหันไปมองทิศทางเดียวกับเด็กน้อยตรงหน้ามองไปคนที่เขารอค่อยๆเดินลงมา

          “อือ...แต่ง่วงชะมัด” คนเป็นพี่ขยี้ตาถี่ๆแล้วเดินมาทางที่อีกสองคนยืนอยู่ “ว่าแต่ไปกันได้ยังโทรุ”

          “อือ ไปสิ” เขาแย่งกระเป๋าทำงานจากมืออีกคน ที่มองตาปริบๆที่เขาทำแบบนั้น “จะถือให้...” หลังจากพูดจบ โทรุก็โบกมือให้ฮิโรกิแล้วเดินนำเพื่อนสนิทขี้เซาไปยังรถคันดำที่จอดอยู่หน้าบ้าน

          “วันนี้ฉันจะพานายไปเจอคนคนนั้นของฉัน นายว่างรึเปล่า?” ทากะพูดขึ้นหลังจากที่เดินออกมาจากตัวบ้านได้ครึ่งทางอยู่ๆก็รู้สึกว่าโดนผลักลงเหวลึก  เมื่อจบประโยคสนทนานี้

          บางทีเขาก็ไม่รู้ หากวันหนึ่งทากะมีคนคนนั้นที่ทำแทนหน้าที่เขาทุกอย่างเขาจะทนไหวหรือเปล่า แต่ตอนนี้เขากลับรู้ถึงคำตอบ ว่าเขาคงจะทนไม่ไหวแน่ๆ... 

-END-

ฮื่อ บทนำ ก็ออกจะเมาๆหน่อยนะคะ แต่บอกเลยคนคนนั้นของทากะ  เค้าจริงจังค่ะ จริงจังจริงๆด้วย