วันที่คุณบอกรักเธอ

วันนั้น

คุณใส่เสื้อสีแสด

เพลงที่คุณเปิดสุ่ม

เสียงเปียโนหวานหลอน แต่หวาน ทำนองย้ำย้ำซ้ำในร่องฝน

เธอจำกัดความอย่างนั้น

ในเพลงนั้น

เธอส่งข้อความว่า ฉันชอบฟังตอนอาบน้ำ และ

คิดถึงคุณ

คุณไม่เคยบอกชื่อเพลงกับเธอเธอไม่เคยใช้โปรแกรมหาเพลง

เธอแค่อัดเพลงนี้

ตอนนอนกับคุณ

จันทร์ถึงศุกร์คือสงครามความสัมพันธ์

วันเสาร์คุณรักเธออย่างดูดดื่ม

และเยียวยาการแปลกหน้าต่อกันในวันอาทิตย์

.

หลังบุหรี่มวนที่เท่าไรไม่รู้

ในแรงฝนที่ไม่รู้จบ จูบหนักหน่วงที่ไม่รู้เหนื่อย

ตรงนั้นเลยที่เสียงฟ้าร้องก้องแสบหูกว่าที่เคยฟังเธอขอให้คุณตอบออกมา

จากปากคนที่ไม่รู้ฟังตอบฉันถึงคำที่ไม่รู้เหนื่อย

พูดจากใจคุณในความหมายของเข็มร้อยพันเล่มที่กำลังทิ่มแทงใส่

หัวใจฉัน

วันที่คุณหายจากไป

วันนั้นเธอใส่เดรส

รึเปล่านะ