Makers
Store
Log in
You don't have any notification yet.
See All
My Wallet
null
Library
Settings
Logout
เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ
นโยบายความเป็นส่วนตัว
เพื่อใช้บริการเว็บไซต์
ยอมรับ
ไม่ยอมรับ
แด่คุณนะ...แด่คุณ
–
Pasu Intara
เกาจนเปนแผลฯ : 20 มิถุนายน 2558
ชื่อเต็ม : เกาผิวหนังจนเปนแผล แต่ไม่เปนไร พรุ่งนี้เปนวันหยุด
นี่ไง!!! กลับมาแล้วไง
โผล่ออกมาจากผ้าผวยสุดแสนจะหฤหรรษ์
สู่นรกขุมเดิมที่ผมแม่งเบื่อชิบหายเลยว่ะ
ผมเพิ่งคืนกุญแจห้องพักเมื่อวันศุกร์ กรุงเทพไม่ใช่บ้านผมแล้ว แต่ผมก็อยากไปเยือนบ่อยบ่อย ก็เพราะความวุ่นวายระดับสูงของมันช่วยให้ผมรู้สึกดี
ผมปูเสื่อนอนที่พื้น ห้องชั้นล่าง ที่ที่พ่อจะวิตกจริตเวลาฝนตกหนัก ที่ที่แม่จะชงกาแฟในตอนเช้า ที่ที่ชมพู่ขับขานกลิ่นกังวานเหม็นเน่าอบอวลทั่วบ้าน
พ่อบอกผมมีห้องส่วนตัว ทำไมไม่อยู่ในนั้น
แม่บอก อยากได้ห้องส่วนตัวของผม มันเล็กและสงบดี เหมาะกับคนอายุอย่างแม่ แม่บอกผมโตแล้ว จะอยู่ที่ไหนก็ได้
ผมทำอะไรไม่ได้
กลางคืนไม่ใช่เวลาของผมอีกแล้ว
มันคือเวลาของย่า ที่จะไล่ผมขึ้นไปนอน และเที่ยวถามหาลูกหลานในบ้านว่า นี่ใครคะ ตอนนี้เวลาเท่าไรเหรอคุณ
กลางคืนไม่ใช่เวลาของผมอีกแล้ว
ผมไม่สามารถฟัง John Zorn ในบ้านได้ มันหนวกหูเกินไป
ผมไม่สามารถฟัง Nirvana ในบ้านได้ เพราะหัวพ่อหัวแม่จะระเบิดทันที มันดังกว่าเสียงอรุณเบิกฟ้านกกาโบยบินของเจ้าขุนทองในเช้าวันจันทร์
ผมไม่สามารถฟัง Miles หรือ Bill หรือแม้แต่ The Beach Boys ได้ในบ้าน
เพราะพวกเขาไม่ฟัง พวกเขามองว่ามันไร้สาระ หาเวลาทำอย่างอื่นเถอะ
บางที ผมอาจจะมีที่ฟังเพลง
ที่แรกผมจะไปเมื่อผมหลับตา
ที่ที่สอง ผมยังไม่เคยไป แต่น่าจะดี เพราะคนส่วนใหญ่ไปแล้วไม่ค่อยกลับมาเท่าไร
ผมซ่อนกวีจากแม่
แม่บอกเอ็งฝันหวานเกินกว่าจะเปนกวี เอาเวลาไปทำงานที่มีหน้ามีตาดีกว่ามั้ย
ผมซ่อนกวีจากพ่อ
แกบอกว่าคนอย่างแกเจอเด็กดื้อยังอยากจะกัดลิ้นตายเลย ก้มหน้าทำงานไป ไอ้คุณสุนทรภู่
แม่ยึดห้องผมไปแล้ว เช่นเดียวกับเสียงรื่นเริง และวิหารหลังเล็กของผม แม่บอกกูไม่เจอประวัติศาสตร์แห่งวิหารมึงเลย กูเจอแต่กองขยะ และเศษพืชสวะ
ผมเลยสุดเศร้าสุดจะทนอย่างเสียไม่ได้ ผมเลยชักว่าวใส่ลิ้นชักชุดชั้นในของแม่ เพราะผมรู้สึกดีเวลาไม่ต้องเช็ดล้างเนื้อตัว ไม่ต้องล้างน้ำ เหมือนกลับไปเป็นเด็ก
พ่อยึดห้องผมไปแล้ว เช่นเดียวกับตู้เก็บความทรงจำเกี่ยวกับคนรักของผม พ่อบอกกูอ่านจดหมายของมึงแล้ว เขาไม่ได้รักมึงเท่าไรหรอก เขาเขียนมาหามึงเพราะรักษาน้ำใจ
ผมเลยสุดเศร้าสุดจะทนอย่างเสียไม่ได้ ผมเลยถ่มน้ำลายแล้วเยี่ยวใส่ชั้นกางเกงในของพ่อ เพราะผมรู้สึกว่ามัน 'ทัชชิ่ง' จิตใจเหมือนบทกวีของผม
แล้วผมจะเมาหลับ จากนั้นผมจะตื่น
แล้วอีกวันก็จะเริ่มต้นใหม่ พร้อมกับชุดชั้นในของพ่อและแม่ที่กำลังจะขึ้นรา
Pasu Intara
Report
Views
แด่คุณนะ...แด่คุณ
–
Pasu Intara
View Story
subscribe
Previous
Next
Comments
()
Facebook
(
0
)
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
Log in
ยืนยันการซื้อ ?
เหรียญที่มีตอนนี้: null
มีเหรียญไม่พอซื้อแล้ว เติมเหรียญกันหน่อย
เหรียญที่มีตอนนี้ : null
Please Wait ...
ซื้อเหรียญเรียบร้อย
เลือกแพ็คเกจเติมเหรียญ
เลือกวิธีการชำระเงิน
Credit Card
Cash @Counter
Line Pay
ระบบจะนำคุณไปสู่หน้าจ่ายเงินของผู้ให้บริการ
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
Log in