มองไปที่กองเอกสารเตรียมสอบ
มันนอนยั่วยวนชวนนอนอยู่บนเตียงยับย่นและผ้าห่มที่ยังไม่ได้พับที่กอดเก็บความร้อนไว้ให้ในยามกลางคืน ยามที่ผมห่มมันไว้แนบแน่น
มันฝากเสียงหวิวไว้กับพัดลมห้าสิบปี
กระซิบบอก
เข้ามาสิพ่อหนุ่ม เธอไม่เคยรู้จักฉันเลยหรือ
เสียงสะท้อนของตัวละครก้องอยู่ในหัว คำพูดนี้อยู่ในหน้าไหนนะ ใช่ใช่ ตัวละครตัวนี้แหละ ย่อหน้าไหนนะ ไม่สามารถกลับไปหาได้ว่าอยู่ย่อหน้าไหน
มาตราโน่นนี่นั่นก็เช่นกัน แต่มันยังอยู่บนเอกสาร ไม่สามารถอ้างอิงได้ในหน้ากระดาษคำตอบเช่นกัน
โอ้ เสียงร่ำไห้ของดินสอสองบีบนอาคารเจ็ดชั้นสาม
ผมจินตนการอยู่บนโถชักโครก
เสียงกริ่งเริ่มเวลา
โป๊กเป๊กก๊องแก๊งเสียงไฟที่สังวาสกับเหล็กร้อนครางสะท้านในอากาศอบอ้าวเหนียวเหนอะคอ
เสียงกริ่งผิดพลาดไม่ถูกที่ถูกเวลา
เสียงกริ่งหมดเวลา
นึกถึงเส้นผมที่หลุดร่วงอย่างตั้งใจและโดยธรรมชาติ
น้ำมูกจากอาการแพ้อากาศในตอนเช้า
เสมหะ
ขี้เยี่ยว
กลิ่นจากของค้างเมื่อคืน
เลือดประจำเดือนที่หยดอย่างไม่ตั้งใจ
อารมณ์หงุดหงิดไม่พอใจในเรื่องอะไรเล่า เฮ้ยบอกมาสิ
ไหลรวมกันอยู่ในท่อระบายน้ำ
เสียงคำรามจากข้างในส่งสัญญาณว่าสิ่งที่ไม่ได้ตั้งใจจะมีชีวิตกำลังกำเนิด
เขียนและแก้ไข จาก 18 เม.ย. 23.50 น. ถึง 20 เม.ย. 13.31 น.
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
Log in