ฉันไม่เคยอยากกลับไปเป็นเด็กสักครั้ง
เพราะการเป็นผู้ใหญ่มาพร้อมอิสระที่ฉันไฝ่หามาทั้งชีวิต
แต่เช่นเดียวกัน มันมาพร้อมความหวาดหวั่นในใจ
หลังจากผ่านช่วงเวลาเลวร้ายมาได้
ได้มาอยู่ในที่ที่พอจะอยู่ได้ ไม่ได้ดีอะไรมากนักแต่พอทนไหวกับความชั่วร้ายในบางวัน
พอตัดสินใจจะก้าวออกไปกลับหวั่นใจมากกว่า
หรือจะทนความชั่วร้ายเพื่อไม่ต้องไปเจอสิ่งที่ชั่วร้ายกว่าดีนะ?
แต่อะไรที่ว่าก็ยังไม่เกิดขึ้น
อนาคตคือความเสี่ยงทั้งนั้น เราต่างรู้
หรืออาจะไม่ใช่งานที่ทำงาน ที่ๆฉันอยู่
ฉันคงใช้ชีวิตมาสักพักและพบว่าถ้าหยุดทำงานชีวิตก็จะจบและต้องเป็นแบบนี้ไปจนตาย อะไรแบบนี้ต่างหากที่ทำให้ฉันเศร้า
ไม่ได้อยากมีชีวิตมากนัก ในบางวันหลายๆอย่างก็กัดกินจิตใจมากไปหน่อย
แต่บางวันความตายกลับหน้ากลัวอย่างน่าประหลาดเช่นกัน .
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
Log in