เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
[Book Review] ผลพลอยได้จากอาการ book hangover หลังอ่านสารพัน MM RomanceParntranslation and Review
[Review] The Long Game by Rachel Reid

  • To the world, they are rivals, but to each other, they are everything.

    The Long Game เป็นเรื่องลำดับที่ 6 ในซีรีส์ Game Changer ของ  แต่เชื่อว่าหลายคน (รวมถึงเรา) จะหยิบมาอ่านเป็นเล่มที่ 2หลังจากอ่าน Heated Rivalry มา555

    เรื่องย่อ: The Long Game

    เล่ม Long Game นี่จะเป็นประมาณ2 ปีหลังจาก HR จะดำเนินเรื่องช้ากว่า HR มาก คือช่วงแรกจะวนอยู่กับการเดินทางไปๆ กลับๆ ระหว่างออตตาวากับมอนทรีออลของเชนกับอิลยา ได้อยู่ด้วกันกันแป๊บๆ ก็ต้องจากกัน (แล้วก็มีไปกบดานที่บ้านพักตากอากาศด้วยกันตอนหน้าร้อนเท่านั้น) ถึงแม้จะเจอกันบ่อยกว่าเล่ม HR มากแล้วก็ตาม แต่สำหรับคู่รักข้าวใหม่ปลามันอะนะ แน่นอนว่าต้องรู้สึกไม่พอ!!! (คนอ่านก็รู้สึกว่าไม่พอ!! ถึงแม้เซ็กส์โฟนจะแซ่บมากก็ตาม💖 ) ความสัมพันธ์ที่ต้องปกปิดเอาไว้ทำให้ทั้งสองยิ่งรู้สึกเหนื่อยใจมากขึ้นเรื่อยๆ

    ฝั่งอิลยายิ่งหนักเลย คือชีวิตกับทีมใหม่ก็ไม่ค่อยราบรื่นอีก ซึ่งคนในทีมดีมากนะโค้ชก็ดี หนุ่มมีเดียก็น่ารักกกกก (ไปเจอฮีได้เต็มๆ ในเล่ม Role Model) เพียงแต่ทีมห่วยเกิน แพ้ซ้ำซากมาตลอดจนไม่มีใครในทีมเชื่อว่าตัวเองจะชนะได้ ทำให้อิลยายิ่งละเหี่ยใจเป็นสองเท่า เขาไม่อยากเอาความเหนื่อยใจเรื่องทีมมาบ่นให้เชนฟัง ขณะเดียวกันก็เอาความเหนื่อยใจเรื่องความสัมพันธ์ที่ต้องปกปิดไปเล่าให้คนในทีมฟังไม่ได้ เพราะเชนยังไม่พร้อมเปิดตัว เหมือนทุกอย่างสั่งสมประดังประเดอยู่ในใจแล้วไม่มีทางออก

    เรื่องมาถึงขั้นที่อิลยาเริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ ร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นอะไรจนสุดท้ายก็เลือกไปปรึกษาจิตแพทย์ (ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลนั่นเชนไม่ได้รู้ด้วยเลย) แต่ราเชลก็คือราเชลคือไม่ได้ปล่อยให้เราหน่วงนานจนไม่อยากกลับมาอ่าน เธอก็ประทานสถานการณ์วิกฤติ (?) มาให้ทุกคนในทีมออตตาวาคือพาไปเฉียดตายมารอบนึง ทำให้เกิดจุดเปลี่ยนทางความรู้สึกอย่างใหญ่หลวงของทุกคนในทีมรวมอิลยาและเชนด้วย เนื้อเรื่องเหมือนเริ่มเครื่องติดตรงนี้ เชนกับอิลยาเห็นตรงกันแล้วว่าอยากเปิดตัว "ด้วยวิธีของตนเอง" แต่ก็นะ...ถ้าเปิดด้วยวิธีของตัวเองมันอาจไม่เร้าใจพอ พระเจ้า (aka คูมราเชล555) เลยส่งคนมาช่วยเปิดให้ซะเลย...

    รีวิว+สปอยล์:

    โดยรวมอ่านสองเล่มแล้ว ให้ความรู้สึกคล้าย Him / Us มากทีเดียว ไม่ได้หมายถึงเนื้อเรื่องคล้ายนะคือเล่มแรกจะไดนามิกดีกว่า เป็นเรื่องของตกหลุมรักอ่านแล้วมันจะเขินๆ ม้วนๆ แต่สำหรับเล่ม 2 ก็จะเริ่มเข้าสู่ชีวิตหลังตกลงปลงใจกันแล้ว และธีมที่เล่นกับนักกีฬา NHL ก็ไม่พ้นความรักที่ต้องปกปิด มันก็จะอึนๆหน่วงๆ อึดอัดแทนทั้งสองคน ไม่ใช่แบบพลิกอ่านมือเป็นระวิงเพราะอยากรู้ว่าทั้งสองคนจะลงเอยกันยังไงเหมือนเล่มแรก จะเป็นแบบอ่านช้าๆ เพื่อเก็บรายละเอียดความสัมพันธ์ของทั้งคู่มากกว่า แล้วก็จะมีวางเป็นพักๆ เพราะบางทีมันอึดอัด ಥ_ಥ

    เล่มนี้ก็ยังเป็น Dual POV เหมือนเล่มแรก แต่จะรู้สึกเหมือนเป็นเล่มของอิลยามากกว่า คือพาไปเห็นความรู้สึกในใจเขาที่ไม่เคยแสดงออกให้เห็นจากท่าทางอวดดีภายนอก โดยเฉพาะพาร์ทที่อิลยาร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ตรงนั้นคืออ่านแล้วหน่วงมาก แล้วก็ลุ้นว่าฮีจะระเบิดตูมเมื่อไหร่ คือเอาจริงๆ เนื้อเรื่องมันไม่ได้หนักนะแต่มันชวนให้เราอินถึงความเก็บกด แล้วพอคิดว่าอิลยาต้องเก็บแบบนี้มาเป็นปีๆ แล้วและต้องเก็บต่ออีกสิบปีนี่คือพอเลย น่าสงสารเกิ๊นนนพ่อคุณ ขณะที่พาร์ทของเชนจะไม่ได้รู้สึกถึงความเก็บกดตรงนี้ เพราะอย่างน้อยเขาก็มีครอบครัว มีเพื่อนที่รับรู้ถึงความสัมพันธ์และพร้อมจะให้คำปรึกษา ซึ่งตรงจุดนี้ก็ทำให้อิลยาน้อยใจด้วยแหละ ว่าเขาทิ้งทุกอย่างมาเพื่อเชนถึงขั้นออกจากทีมดัง มาอยู่ทีมกาก แต่เชนไม่ต้องเสียสละอะไรเพื่อเขาเลย...🤦‍♀️

    ทั้งหมดนั่นอยู่ในครึ่งเล่มแรก พอครึ่งเล่มหลัง จุดพีคต่างๆ ก็เริ่มขึ้น เริ่มจากเกิดเหตุเครื่องบินเกือบตกที่เปลี่ยนสภาพจิตใจทุกคนในทีมออตตาวาไปเลยในพริบตา (ให้อารมณ์เหมือนฟาดเคราะห์อะ หลังจากนั้นก็ดวงดีเอาๆ) อิลยารอดกลับมาได้ก็เจอเชนของแต่งงานทันทีเพราะเขาตระหนักได้ว่าสุดท้าย อิลยาคือคนที่เขาจะเลือกเสมอ ไม่ว่าต้องแลกกับอะไรก็ตามชอบที่เชนจำลองฉากแต่งงานที่อิลยาเคยล้อเล่นไว้ในเล่ม HR มาด้วย ซีนนั้นเล่นเอาน้ำตาร่วงนิดหน่อย

    จากนั้นก็พีคต่ออีก คือเรื่องที่อิลยากับเชนคบกันดันหลุดออกสู่เน็ตติเซนโดยไม่ได้ตั้งใจขณะที่ทีมออตตาวายอมรับเรื่องนี้ได้ดีมาก ทีมมอนทรีออลกลับใจร้ายกับเชนเหลือเกิน พาร์ทนี้เหมือนเป็นจุดเปลี่ยนที่จำเป็นเพื่อผลักดันให้เชนได้ย้ายทีมมาลงหลักปักฐานที่ออตตาวาด้วยกันกับอิลยาซะเลย

    โดยรวมๆ เล่มนี้ เป็นตอนต่อที่ลงตัวสำหรับเชนกับอิลยาค่ะ เล่ม HR แอบรู้สึกว่าพล็อตหลวมไปหน่อย แล้วตอนจบก็ห้วนเกิน แบบปัญหาที่เคยคิดว่าไม่มีทางออกมาทั้งเล่ม จู่ๆ ก็คลี่คลายได้อย่างง่ายดาย (คาดว่าคุณเรเชลคงวางแผนเล่มต่อไว้แล้วละถึงได้ไม่ใส่รายละเอียดมาก) แต่พอมาเล่มนี้ มีการดำเนินเรื่องที่ช้าลงในตอนแรก ทำให้ได้เห็นความรู้สึกตัวละครได้ชัดเจนขึ้น มีความหน่วงทีพอเหมาะ มีพีคซ้อนพีคและค่อยๆ สไลด์ไปสู่ตอนจบ ส่วนตัวอยากเห็นบทชีวิตหลังแต่งงานและฉากเล่นในทีมเดียวกันของทั้งคู่มากกว่านี้แต่ต้องอดใจไว้ก่อน คาดว่าคุณราเชลคงไปจัดให้เต็มอิ่มในเล่ม Unrivaled กว่าจะถึงกลางปีหน้าก็ลงแดงกันต่อไป สำหรับเล่มนี้ เอาไป 9/10 ค่ะ

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in