ฉันไม่ได้จะมาตีความสิ่งนี้ว่าคืออะไรทั้งนั้น เพียงแต่ฉันในวัยใกล้ 30 ดันกลับมานึกถึงแพลตฟอร์มหนึ่ง ที่เคยใช้เขียนบรรยายสิ่งที่อยู่ตื้นผิวน้ำยันลึกลงไปในมหาสมุทรแห่งห้วงความคิด ทุกอย่างเป็นอิสระ เมื่อไม่มีใครล่วงรู้ถึงตัวตนของคนหลังแป้นพิมพ์

แต่ตอนนี้กลับต้องเผชิญความจริงที่ไม่มี “Storylog” อีกต่อไป ใครทันสิ่งนี้ ฉันว่าก็ไม่ได้วัยรุ่นไปสักเท่าไหร่หรอก ฮ่า และนี่คือสาเหตุที่ฉันถือกำเนิดขึ้นมา บนพื้นที่ที่ฉันไม่เคยเห็นเมล็ดพันธุ์ของตัวเองงอกเงยขึ้นมาด้วยซ้ำ

สำหรับ Minimore นี่คงเป็นบ้านลังกระดาษของฉันหลังใหม่ ใช่! ลังกระดาษ เพราะจิตใจของฉันมันก็เปราะบางแบบนั้นแหละ แค่ฝนตกก็ขาด ลมพัดก็ปลิวไปไกลแสนไกล เป็นลังกระดาษที่ิมีรูปปั้นหินครอบก็ได้ เพราะฉันน่ะ ถนัดเหลือเกินที่ซ่อนความรู้สึกไว้ใต้หน้ากากหิน แล้วเธอล่ะ จะเดาออกไหม? จากตัวอักษรทั้งหมดที่ฉันเขียนว่าฉันรู้สึกนึกคิดอะไรอยู่ มันอาจจะเป็นคำตอบง่ายๆ อย่างเช่น กำลังรู้สึกเหมือนคนที่กดเข้ามาอ่านอย่างไรล่ะ :)