คุณเลือกที่จะไปได้เลย เพราะผมคือผู้เริ่มบทสนทนามันเริ่มมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วคุณคือผู้ฟังที่ตั้งใจและผมชอบเวลาคุณรู้สึกกับเรื่องที่ผมเล่า จริงแท้ ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มานาน เรามีบทสนทนาที่นับครั้งได้แต่เราก็มีบทสนทนาร่วมกัน

เมื่อคุณจากไป จงจากไป แน่นอน คุณคิด เราไม่ได้สนิทกันอยู่แล้วซึ่งนั่นก็ดีเช่นกันเพราะตอนนั้นผมคงคิดถึงช่วงเวลาหนึ่งซึ่งมีเพียงผม เพียงแค่ผม

เมื่อคุณจากไป จงจากไป คุณได้พบเพื่อนใหม่ มิตรภาพใหม่
ที่ผมเหนอยู่ตอนนี้คือคุณในที่ลับตาและลางเลือน
คือคุณมีอนาคตรออยู่ข้างหน้า และมันกระจ่างตา
ส่วนผมมีเพียงปัจจุบันที่อดีตนั้นจ้องกัดกินผม
และอนาคตนั้นคือผู้ทำลาย
และระหว่างที่ผมรอ ผมจะนั่งอยู่ในที่ประจำ และกระดกเบียร์อึกใหญ่ใหญ่
กว้างใหญ่พอจะว่ายมันได้ และนานพอที่พันธะจะเริ่มทวงความสัมพันธ์