รีวิวเว้ย (2157) เวลาที่พูดถึงเรื่องของ การเลือกตั้งระดับชาติ (ไทย) อะไรคือสิ่งที่หลายคนจับตามอง ? นโยบายของพรรคการเมือง พรรคไหนเสนอใครให้เป็นนายกในนามของพรรค นักการเมืองที่เราชอบหรือให้ความเชื่อมั่น อุดมการณ์ของพรรคการเมืองนั้นและอื่น ๆ ซึ่งก็สุดแท้แต่คนเราจะมอง สิ่งเหล่านี้นับเป็นสิ่งที่ได้รับความสนใจจากประชาชนในเกือบทุกครั้งที่จะมีการจัดการเลือกตั้งระดับชาติ โดยเฉพาะในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 ที่ผ่านมา การเลือกตั้งครั้งนี้ดูจะถูกจับตามองเป็นพิเศษ เพราะเป็นการเลือกตั้งครั้งนี้ผลของการเลือกตั้งถูกตั้งคำถามอย่างมาก

หนังสือ : ไป (ไม่) ถึงฝั่งฝัน: ระบบการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แนวคิด กรณีศึกษา และการนำมาใช้ในประเทศไทย
โดย : ปุรวิชญ์ วัฒนสุข และวีระ หวังสัจจะโชค
จำนวน : 202 หน้า
.
หนังสือ "ไป (ไม่) ถึงฝั่งฝัน: ระบบการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แนวคิด กรณีศึกษา และการนำมาใช้ในประเทศไทย" มุ่งเน้นในเรื่องของการศึกษาเกี่ยวกับ "การสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งขั้นต้น" ตามที่ได้มีการระบุเอาไว้ใน "พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560" ซึ่งแน่นอนว่าตอนเริ่มอ่านครั้งแรกหรือเห็นจากชื่อหนังสืออย่าง "ไป (ไม่) ถึงฝั่งฝัน: ระบบการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แนวคิด กรณีศึกษา และการนำมาใช้ในประเทศไทย" เราก็คิดว่าประเด็นนี้ไม่ค่อยอยู่ในความรับรู้และในความสนใจของหลายคนเท่าไหร่นัก (รวมถึงตัวเราเองด้วย) แต่พอได้อ่านหนังสือเล่มนี้กลับทำให้เราเข้าใจภาพบางภาพที่แอบซ่อนอยู่ภายใต้การเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา ได้มากยิ่งขึ้น และมองมันในมิติที่แตกต่างออกไปจากเดิม
.
"ไป (ไม่) ถึงฝั่งฝัน: ระบบการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แนวคิด กรณีศึกษา และการนำมาใช้ในประเทศไทย" มุ่งเน้นที่การศึกษาใน 2 ประการสำคัญ ได้แก่
.
(1) เหตุใดระบบสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ภายใต้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560 จึงไม่สามารถปฏิบัติได้จริง
.
(2) รูปแบบและกระบวนการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง จะต้องมีการปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงในประเด็นใด ในมิติต่าง ๆ ที่เกี่ยวโยงและสัมพันธ์กับข้อกำหนดของ พรป.
.
โดยเหตุผลของการศึกษาทั้ง 2 ประการ คือ เพื่อมุ่งเน้นในการแสวงหาตัวแบบที่เหมาะสมกับประเทศไทย ที่อาจจะช่วยให้มันมีประสิทธิภาพมากกว่าระบบสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ภายใต้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่บังคับใช้อยู่ในปัจจุบัน
.
โดยเนื้อหาใน "ไป (ไม่) ถึงฝั่งฝัน: ระบบการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แนวคิด กรณีศึกษา และการนำมาใช้ในประเทศไทย" แบ่งออกเป็นบทต่าง ๆ ดังนี้
.
บทที่ 1 บทนำ
.
บทที่ 2 แนวคิด และกรณีศึกษาของระบบสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งในต่างประเทศ
.
บทที่ 3 ปัญหาและอุปสรรคของระบบสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งภายใต้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560
.
บทที่ 4 รูปแบบและกระบวนการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งเพื่อให้เกิด "ตัวแบบ" ที่เป็นระบบในการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งที่เป็นประชาธิปไตย
.
บทที่ 5 สรุป
.
โดยที่เนื้อหาในแต่ละบทของ "ไป (ไม่) ถึงฝั่งฝัน: ระบบการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แนวคิด กรณีศึกษา และการนำมาใช้ในประเทศไทย" ช่วยให้เรามองเห็นปัญหาของ "ระบบการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง" ที่ถูกกำหนดเอาไว้ใน พรป.พรรคการเมือง พ.ศ. 2560 ซึ่งก่อนหน้านี้เราไม่เคยมองเห็นปัญหาที่เกิดขึ้นในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมาจากมุมนี้มาก่อน
.
"ไป (ไม่) ถึงฝั่งฝัน: ระบบการสรรหาผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แนวคิด กรณีศึกษา และการนำมาใช้ในประเทศไทย" เมื่ออ่านมาถึงหน้าสุดท้าย อยู่ดี ๆ ในหัวก็ผุดคำพูดคำพูดหนึ่งของนักการเมืองจากพรรคการเมืองหนึ่งขึ้นมาว่า " ... การเลือกตั้งนี้รัฐธรรมนูญดีไซน์ (ออกแบบ) มาเพื่อพวกเรา เราจึงต้องใช้ประโยชน์ในส่วนนี้ ทุกคะแนนมีความสำคัญ ฉะนั้นตัวบุคคลในแต่ละเขตแปรเปลี่ยนเป็นคะแนนให้ได้ เพราะทุกคะแนนมีความสำคัญมาก" หรือตัดมาเหลือคำสั้น ๆ ที่เป็นกระแสก่อนการเลือกตั้งว่า "รัฐธรรมนูญดีไซน์มาเพื่อพวกเรา"
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
Log in