อุษาคเนย์ที่ (เคย) ลับ By องค์ บรรจุน - รีวิวเว้ย (3)

รีวิวเว้ย (2133) ถ้าความทรงจำไม่ละเลือนนักย้อนกลับไปเมื่อหลายสิบปีก่อนเราน่าจะมีโอกาสได้รู้จักกับคำว่า "อุษาคเนย์" อย่างเป็นจริงเป็นจังครั้งแรกในช่วงเรียนปี 1 ที่ธรรมศาสตร์ในวิชา TU111 (ประเทศไทยในมิติทางประวัติศาสตร์ สังคม และวัฒนธรรม) วิชาที่เปิดโลกและทลายความเชื่อเดิมจากการเรียนประวัติศาสตร์ในห้องเรียน เพราะอาจารย์ผู้สอนท้าทายและชักชวนให้ผู้เรียนลองตั้งคำถามต่อประวัติศาสตร์ของรัฐไทยผ่านความคิดทางประวัติศาสตร์ในด้านตรงข้าม และจากชุดข้อมูลที่ต่างจากประวัติศาสตร์ในโรงเรียน การเรียนประวัติศาสตร์ชุดเดียวกันผ่านหลักฐานและการตั้งคำถามใหม่ทำให้ชุดความเชื่อเดิมโดนท้ายทายและเป็นการเปิดหน้าประวัติศาสตร์มุมใหม่ไปพร้อมกัน ซึ่งจากช่วงเวลานั้นคำว่า "อุษาคเนย์" ก็กลายเป็นความคุ้นเคยหนึ่งของชีวิตกระทั่งทุกวันนี้
หนังสือ : อุษาคเนย์ที่ (เคย) ลับ
โดย : องค์ บรรจุน
จำนวน : 336 หน้า
.
"อุษาคเนย์" คือ ชื่อเรียกในภาษาไทยของภูมิภาค เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเป็นการประสมคำระหว่าง "อุษา" (รุ่งอรุณ) และ "อาคเนย์" (ทิศตะวันออกเฉียงใต้) สื่อถึงดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ที่แสงอาทิตย์ส่องถึงในยามเช้า คำนี้มักถูกใช้ในเชิงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเพื่อสะท้อนถึงกลุ่มประเทศที่มีรากเหง้าวิถีชีวิตคล้ายคลึงกัน เช่น การทำนาข้าว การตั้งถิ่นฐานในเขตร้อนชื้น และการผสมผสานความเชื่อดั้งเดิมเข้ากับศาสนาที่รับจากภายนอก ซึ่งครอบคลุมทั้งประเทศบนภาคพื้นทวีปและกลุ่มประเทศที่เป็นหมู่เกาะในปัจจุบัน "อุษาคเนย์ที่ (เคย) ลับ" จึงทำหน้าที่เป็นประตูที่เชื่อมโยงความลับของอุษาคเนย์เข้าด้วยกัน
.
ซึ่ง "อุษาคเนย์ที่ (เคย) ลับ" บอกเล่า 17 เรื่องราวของอุษาคเนย์ ทีมีทั้งเรื่องของพิธีกรรม ประเพณี ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมและความเชื่อ โดยเนื้อหาทั้ง 17 เรื่องมีดังนี้ พิธีกรรมไกวเปลกล่อมศพ, ปราสาทตั้งศพมอญ ลูกหนู ชนชั้นสูง และเกมแข่งขัน, ฝนตก ตะไคร้ แม่หม้าย และสาวพรหมจรรย์, ผีเรือนผู้กำกับชีวิตคนบนเรือน, ต็วงอะโลก อาณาเขต ความหมาย และพิธีกรรมเขมร, พระอินทร์ที่ถูกทำให้เป็นหัวหน้าผีนัตพม่าและเทพทันใจไทย, จระเข้ จะเข้ ดนตรี และบูชายัญ, แม่น้ำโขง พิธีป่า และปลาบึกจำศีล, สิงคโปร์ เมอร์ไลอ้อน มาสคอต และแรงดึงดูดทางการท่องเที่ยว, วัฒนธรรมการประท้วงตัดนิ้วมือตนเอง, ความงามตามอุดมคติของผู้หญิงมอญ เมี่ยน จีน ฝรั่งเศส และอื่น ๆ, เวียดนาม วูลาน และร่องรอยสังคมมาตาธิปไตย, รอยะฮ์ยำผลไม้เสี่ยงทายเพศของชาวอินโดนีเซีย, สีแดงกับวัฒนธรรมไทย จีน มอญ แอฟริกา และอื่น ๆ, อาข่า ชนกลุ่มน้อยผู้มั่งคั่งบนที่สูงรัฐฉาน, ตำนานพระอุปคุต เรือเหาะ และลอยกระทง และตำนานพระลอยน้ำ ลังกา รามัญและสยามประเทศ
.
"อุษาคเนย์ที่ (เคย) ลับ" ทำให้ผู้อ่านเห็นถึงความเชื่อมโยงของรากฐานทางวัฒนธรรม ประเพณี พิธีกรรม ดนตรี ศิลปะ และอื่น ๆ ที่ร่วมรากวัฒนธรรมเดียวกันของอุษคเนย์ ซึ่งแน่นอนว่าการที่วัฒนธรรมของวัฒนธรรมข้างเคียงถูกใช้หรือกระทั่งถูกทำให้กลายเป็นอีกส่วนของวัฒนธรรมหนึ่ง ๆ นั้น ย่อมมีทั้งการกลืนและกลายให้วัฒนธรรม ประเพณี พิธีกรรม ดนตรี ศิลปะ กลายเป็นของวัฒนธรรมใหม่เสมอ หากแต่เมื่อสืบย้อนกลับไปหารากฐานเดิมของกิจกรรมต่าง ๆ เหล่านั้นเราจะได้พบกับจุดเชื่อมโยงบางประการที่น่าสนใจของสิ่งเหล่านั้น และแน่นอนว่าการสืบย้อนกลับไปให้เห็นการร่วมราก (รวมราก) ก่อนกลืนและกลาย คือ สิ่งที่ปรากฏอยู่ตลอดความยาวของหนังสือ "อุษาคเนย์ที่ (เคย) ลับ"

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น