เบื้องหน้าฤดูกาลสีครามที่ดำเนินต่อไปราวกับไม่มีที่สิ้นสุด
ไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้นดวงตาทั้งสี่
ยางมะตอยสะท้อนเสียงจักจั่นร้องระงม
จนทำให้ไม่ได้ยินเสียงความเงียบงันที่เรียกว่าเธออีกต่อไป
この日々が色褪せる
僕と違うきみの匂いを知ってしまっても
置き忘れてきた永遠の底に
Kono hibi ga iroaseru
Boku to chigau kimi no nioi wo shitte shimattemo
Okiwasurete kita eien no
Soko ni
วันคืนเหล่านี้ค่อย ๆ ซีดจางลง
แม้จะรู้ว่ากลิ่นอายของเธอต่างไปจากผมแล้วก็ตาม
แต่ ณ ก้นบึ้งของความนิรันดร์ที่ถูกวางทิ้งเอาไว้นี้
今でも青が棲んでいる
Ima demo, ao ga sundeiru
ตอนนี้สีครามก็ยังคงอยู่
今でも青は澄んでいる
Ima demo, ao wa sundeiru
แม้แต่ตอนนี้สีครามก็ยังคงแจ่มชัด
どんな祈りも言葉も
近づけるのに 届かなかった
Donna inori mo kotoba mo
Chikazukeru no ni, todokanakatta
ไม่ว่าจะเป็นคำอธิษฐานหรือคำพูดใดก็ตาม
อยู่ใกล้กันแค่นี้ แต่กลับส่งไปไม่ถึงเลย
まるで 静かな恋のような
頬を伝った夏のような色のなか
きみを呪う言葉がずっと喉の奥につかえてる
Marude, shizuka na koi no you na
Hoho wo tsutatta natsu no you na, iro no naka
Kimi wo norou kotoba ga zutto nodo no oku ni tsukaeteru
ราวกับความรักอันแสนเงียบงัน
ดุจดั่งอยู่ท่ามกลางสีสันอันคล้ายคลึงกับฤดูร้อนที่ไหลอาบแก้ม
คำสาปแช่งที่มีต่อเธอยังคงติดค้างลึกอยู่ในลำคอนี้เสมอมา
「また会えるよね」って 声にならない声
"Mata aeru yo ne" tte Koe ni naranai koe
พร่ำบอกว่า “เราคงได้พบกันอีกใช่ไหม” ด้วยเสียงที่ไร้เสียง
昼下がり じめつく風の季節は
想い馳せる まだ何者でもなかった僕らの肖像
何もかも分かち合えたはずだった
あの日から少しずつ
きみと違う僕という呪いが肥っていく
Hirusagari
Jimetsuku kaze no kisetsu wa
Omoi haseru
Mada nani mono demo nakatta bokura no shouzou
Nanimo kamo wakachiaeta hazu datta
Ano hi kara sukoshi zutsu
Kimi to chigau boku to iu noroi ga futotte iku
ยามบ่ายคล้อย ในฤดูกาลที่ลมพัดพาความชื้นแฉะมา
ยังคงอาวรณ์อยู่ ถึงภาพของพวกเราเมื่อครั้งที่ยังไม่ได้เป็นใคร
ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็น่าจะสามารถแบ่งปันกันได้แท้ ๆ
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
คำสาปที่เรียกว่า”ตัวผม”ซึ่งต่างจากเธอก็ค่อย ๆ เติบโตขึ้น
きみの笑顔の奥の憂いを (憂いを)
見落としたこと 悔やみ尽くして
Kimi no egao no oku no urei wo (Urei wo)
Miotoshita koto, kuyami tsukushite (Mi tsukushite)
ความโศกเศร้าที่ซ่อนอยู่ในใบหน้าเปื้อนยิ้มของเธอ
เจ็บปวดเหลือเกินที่มองข้ามมันไป
徒花と咲いて散っていくきみに
さよなら
Adabana to saite chittе iku, kimi ni
Sayonara
กล่าวอำลาถึงเธอผู้ผลิบานเป็นดอกไม้ไร้ผลและร่วงโรยจากไป
ลาก่อน
今でも青が棲んでいる
Ima demo, ao ga sundeiru
ตอนนี้สีครามก็ยังคงอยู่
今でも青は澄んでいる
Ima demo, ao wa sundeiru
แม้แต่ตอนนี้สีครามก็ยังคงแจ่มชัด
どんな祈りも言葉も
近づけるのに 届かなかった
Donna inori mo kotoba mo
Chikazukeru no ni, todokanakatta
ไม่ว่าจะเป็นคำอธิษฐานหรือคำพูดใดก็ตาม
อยู่ใกล้กันแค่นี้ แต่กลับส่งไปไม่ถึงเลย
まるで 静かな恋のような
頬を伝った夏のような色のなか
きみを呪う言葉がずっと喉の奥につかえてる
Marude, shizuka na koi no you na
Hoho wo tsutatta natsu no you na, iro no naka
Kimi wo norou kotoba ga zutto nodo no oku ni tsukaeteru
ราวกับความรักอันแสนเงียบงัน
ดุจดั่งอยู่ท่ามกลางสีสันอันคล้ายคลึงกับฤดูร้อนที่ไหลอาบแก้ม
คำสาปแช่งที่มีต่อเธอยังคงติดค้างลึกอยู่ในลำคอนี้เสมอมา
「また会えるよね」って 声にならない声
"Mata aeru yo ne" tte Koe ni naranai koe
เอ่ยคำว่า “พวกเราคงได้พบกันอีกใช่ไหม” ด้วยเสียงที่ไร้เสียง
無限に膨張する銀河の星の粒のように
指の隙間を零れた
Mugen ni bouchou suru ginga no hoshi no tsubu no you ni
Yubi no sukima wo koboreta
ราวกับละอองดาวในดาราจักรที่เพิ่มพูนไร้ขีดจำกัด
ร่วงหล่นผ่านช่องว่างของนิ้วไป
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
Log in