Onghoon – Summer Night

#cloudystory

          Friday night

          It’s a beautiful night :-)

เพลงจังหวะEDMดังก้องไปทั่วบริเวณ ไฟสลัวที่ทำให้แยกไม่ออกว่าใครเป็นใครเหล่าผีเสื้อราตรีที่ออกมาร่ายรำในค่ำคืนนี้กระจายตัวอยู่ทั่วฟลอร์

กิ๊ง

          เสียงชนแก้วดังมาจากโต๊ะด้านหลังบรั่นดีที่ถูกรินไว้ถูกมือหนาหมุนวนไปมา มันถูกละเลยความสนใจมามากกว่าสิบนาที –เพราะคนๆนั้น

          “เฮ้ย ซองอูมึงมองใครวะ?” แดเนียลที่เริ่มเมาเอาแขนเกี่ยวคอเขาในขณะที่พยายามจะยื่นหน้ามามองลงไปชั้นล่างจนเขาต้องดันมันกลับไปนั่งดีๆ

          “ก็มองทั่วๆไป”

          “ตอแหล” ฮวังมินฮยอนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเอ่ยแขวะเขาไหวไหล่ให้กับความรู้ทันของมันก่อนจะยกบรั่นดีในมือขึ้นจิบ

          “คนนั้นเหรอวะ?” เขามองตามนิ้วของแดเนียลลงไปที่ชั้นล่าง– และเซนส์ของมันก็ยังทำงานได้ดีเสมอ

          “พัคจีฮุน? ยากนะคนนี้” ความร้อนผ่าวผ่านลงลำคอยามที่เขายกบรั่นดีขึ้นจิบแก้วเปล่าถูกวางลงงบนโต๊ะ เขายกยิ้มในแบบที่ใครหลายคนบอกว่ามัน…

          “ยากแล้วไง? สุดท้ายก็มาอยู่ใต้ร่างกูอยู่ดี”

– ร้ายกาจ

          คังแดเนียลระเบิดเสียงหัวเราะ ในขณะที่มินฮยอนยิ้มในแบบที่เรารู้กัน เขาแตะมือกับเพื่อนสนิทที่ยกขึ้นมา

         
          “Good luck man ;-)”

-Summer Night -

          เจ้าของส่วนสูงเหยียบร้อยแปดสิบเซนติเมตรทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่งบนบาร์ชั้นล่างเรือนร่างงดงามเด่นสะดุดตายังคงวาดลวดลายอยู่กลางฟลอร์เส้นผมสีแอชยามตกกระทบแสงไฟขับให้พัคจีฮุนเด่นออกมาจากทุกคนแม้บนร่างจะมีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวบางตัวโคร่งและสกินนี่ยีนส์สีดำสนิท

          ดวงตาคมจดจ้องเหยื่อในคืนนี้ของเขาไม่วางตาสะโพกกลมที่ขยับร่อนไปมาทำให้ริมฝีปากของเขาแห้งผากยามที่เส้นผมละเอียดนั่นถูกเสยขึ้นไปนั่นเขารู้สึกราวกับต้องมนตร์สะกด มุมปากยกขึ้นยามดวงตาสวยนั่นสบเข้ากับเขาอย่างจงใจริมฝีปากสีสดนั่นกระตุกยิ้ม ก่อนเรือนร่างสวยงามนั่นจะขยับเข้ามาใกล้เขา

          “whiskeyon the rock ครับ” กลิ่นวนิลาหวานฟุ้งลอยแตะจมูกยามเจ้าของร่างงามเดินผ่านสะโพกมนทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างเขาโชคเกอร์กำมะหยี่สีดำที่เกาะอยู่บนลำคอสวยยิ่งทำให้เจ้าตัวดูน่าหลงใหลเสียยิ่งกว่าใครในที่นี้

          เขายกแก้วบรั่นดีขึ้นจิบในขณะที่ไล้สายตามองเรือนร่างอวบอิ่มอย่างจาบจ้วง ถึงจะเสียมารยาทไปสักหน่อย แต่ก็… – โยนมันทิ้งไปซะเถอะ

          “มาคนเดียวไม่เหงาเหรอครับ?” เขาเปิดบทสนทนาในขณะที่เอนหลังพิงกับเคาน์เตอร์บาร์เสียงหัวเราะที่ดังแว่วมาทำให้เขาต้องชำเลืองมอง

          “องซองอูตกเหยื่อด้วยวิธีแบบนี้เหรอครับ?” ร้ายกาจ– คำๆนี้ผุดขึ้นมาในหัวของเขายามริมฝีปากสีสดนั่นเอื้อนเอ่ยเขาไหวไหล่ให้กับคำพูดนั้น

          “ก็ลองดูนี่ครับ เผื่อจะใช้ได้” พัคจีฮุนหัวเราะอีกครั้งในขณะที่ยกแก้วในมือขึ้นจิบเสียงน้ำแข็งกระทบกับแก้วดังกิ๊ง นั่นไม่ได้ทำให้ดูน่ารำคาญแต่กลับทำให้ท่วงท่าของเจ้าตัวน่าหลงใหลเกินทน

          “มาดวลกันมั้ยครับ?”เป็นเขาที่ทำลายความเงียบระหว่างเราลง ใบหน้าสวยผินกลับมาหาเขาพร้อมกับเลิกคิ้ว

          “Jagersbomb ดวลกันมั้ยครับ?” รอยยิ้มพึงใจที่ปรากฎบนใบหน้าสวยทำให้เขาลอบยิ้ม

          “ถ้าชนะแล้วจะได้อะไรล่ะครับ?”

          “ถ้าผมชนะก็ไปห้องผม แต่ถ้าคุณชนะก็…”

          “…”

          “up to you :-)”

          “แล้วมันต่างกันยังไงล่ะครับเนี่ย?” เสียงใสหัวเราะให้กับข้อเสนอที่ฟังดูแล้วตัวเขาก็มีแต่เสียกับเสีย– แต่ก็นะ ได้เจอกับองซองอูทั้งที ลองสักครั้งจะเป็นไรไป จริงไหม?:-)

          “Deal?”

          “Alright”

-Summer Night -

          “อ๊ะ อื้อ” แผ่นหลังที่ถูกดันกระแทกหลงกับผนังห้องทำให้พัคจีฮุนต้องนิ่วหน้าหากแต่ฝ่ามือร้อนที่ไล้ไปตามแนวกระดูกสันหลังกลับทำให้เขาขนลุก

          “อา” เขาหอบหายใจยามริมฝีปากถูกปล่อยให้มันเป็นอิสระ แต่เพียงเสี้ยววินาทีริมฝีปากร้อนก็จู่โจมลงมาใหม่

          รุนแรง

เร่าร้อน

          ฮอต

          องซองอูฮอตเสียยิ่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้

          “อื้อ” เสียงหวานครางเครือในลำคอยามฟันคมขบลงบนลำคอสวยดูดดึงรุนแรง และปลอบประโลมด้วยเรียวลิ้น แขนแกร่งข้างหนึ่งโอบรอบเอวนิ่มในขณะที่อีกข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาจากแผ่นหลัง

          “อ๊ะ” กายเล็กถูกผลักลงบนโซฟา ริมฝีปากสีสดถูกขบกัดยามที่ปลายนิ้วร้อนบดขยี้ลงบนแผ่นอกจนพัคจีฮุนต้องแอ่นกายเรียวลิ้นชื้นแฉะครอบลงบนยอดอกยามที่เขาถูกยกตัว สกินนี่ยีนส์ถูกกระชากออกไปรวดเดียวพร้อมกับแพนตี้ตัวจิ๋วพัคจีฮุนคว้ากลุ่มผมสีดำสนิทไว้ยามที่โพงปากร้อนครอบลงบนส่วนกลางกาย

          “อ๊า ซองอู” เรียวลิ้นร้ายกาจตวัดหนักเบาอย่างมีชั้นเชิงเสียจนพัคจีฮุนแทบจะหายใจไม่ทัน

          “ซองอู อื้อ”

          “ซองอู.. อ๊า”

          เสียงเรียกชื่อดังแผ่วในจังหวะสุดท้ายก่อนมวลความรู้สึกมากมายจะกระจายออกมาพัคจีฮุนหอบหายใจถี่ ในขณะที่องซองอูถอดเสื้อเชิ้ตและขว้างมันไปสักที่ในห้อง

          นั่นมัน– ฮอตเป็นบ้า

ใบหน้าคมเคลื่อนลงใกล้ ดวงตาคมสบเข้ากับเขาคล้ายออดอ้อน เสียงทุ้มแหบกระซิบแผ่วข้างใบหู

          “Babe, Let’s me see your body rock”

          แพ้

          พัคจีฮุนแพ้ให้องซองอูแบบราบคาบเลยล่ะ

-Summer Night -

          “อื้อ… ซองอู..”

          เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งที่คาอยู่บนลำตัวขาวที่เต็มไปด้วยรอยช้ำจากฝีมือของเขาทำเอารู้สึกของขึ้นอยู่ไม่น้อย

          “อ๊ะ ซองอู!” เสียงหวานแหวยามที่เขากระแทกสะโพกสวนริมฝีปากพรมจูบลงบนลาดไหล่ของเด็กดีที่คร่อมอยู่บนกายเขา

          “อ๊ะ ตรงนั้น ฮื่อ”

          “อ่าห์ จีฮุน”

          “อ๊ะ ซองอู อ๊ะ” 

          เสียงกระทบกันของเนื้อดังก้องขาเรียวพาดอยู่บนบ่า ในขณะที่เขาเท้าแขนคร่อมร่างกายอวบอิ่ม

เส้นผมสีแอชกระจายทั่วหมอนในขณะที่ใบหน้าเหยเกที่ขึ้นสีจัดทำให้เขาของขึ้นอีกครั้ง อีกครั้ง และ –อีกครั้ง

          “ซ..ซองอู แรงอีก อื้อ..”

          หมั่นเขี้ยว

          พัคจีฮุนน่ะ – น่าหมั่นเขี้ยวเป็นบ้า

          เขากระชากต้นคอสวยเข้าหาในขณะที่กระแทกริมฝีปากลงไปบนกลีบปากนิ่มที่เผยออ้ารอกวาดลิ้นร้อนไปทั่วโพรงปากนิ่ม

บดคลึง

ดูดดึง

ยาวนาน

เสียจนพัคจีฮุนหอบหายใจแฮ่ก

          “เอ็กซ์เป็นบ้า”

          “นายว่าไงนะ?”

          “เปล่านี่”

          “อ๊ะ อ๊า”

          เขาสวนสะโพกเร็วขึ้นตามความปรารถนาที่พุ่งสูงฟันคมกัดแน่นเสียจนเห็นสันกรามเด่น

          “อ๊ะ อ๊า ซองอู อ๊ะ”

          “อื้ม จีฮุนนา จีฮุน”

          เขากดปลายจมูกลงบนกลุ่มผมชื้นเหงื่อขบใบหูแดงระเรื่อในขณะที่จังหวะรักถูกเร่งให้เร็ว เสียงหวานครางเครืออยู่ข้างหูปลายเล็บคมจิกลงบนไหล่ของเขา ความเสียวกระสันแล่นพล่านไปทั่วร่างก่อนทั้งหมดนั่นจะรวมกันและ

          “อ๊าา”

          “อาห์”

 – บู้ม

          แสงของเช้าวันใหม่ลอดเข้ามาตามรอยแยกของผ้าม่านสีเทาองซองอูยังคงลืมตาท่ามกลางเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของใครอีกคนในอ้อมกอด

          เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนกรอในหัวเขาไปมาเมื่อยามที่ริมฝีปากนิ่มครอบลงบนตัวตนของเขาน่ะ –  สุดยอดซะจนลืมไม่ลงเลยเชียวล่ะ:-)

          “อือ..”พัคจีฮุนขมวดคิ้วอย่างนึกรำคาญยามเขากดริมฝีปากลงซ้ำๆบนแก้มนิ่มขึ้นสี

          “อะไรของนาย?” เจ้าของร่างอิ่มที่ถูกปลุกตวัดสายตาขุ่นเคืองใส่เขาองซองอูลอยหน้าลอยตาขณะที่รวบเอวบางเข้าใกล้

          “ฉันเป็นพี่นะ เรียกให้ถูกด้วย ที่รัก :-)”

          พัคจีฮุนยกยิ้มมุมปาก ส่งเสียงหัวเราะในลำคอ

          “ก็แค่ one night stand ไม่ใช่หรือยังไง?”

          “But you’re not , Babe”

          “…”

          “จะหนีก็ได้นะ ไม่เป็นไร”

”เพราะสุดท้ายเธอก็ต้องเป็นของฉันอยู่ดีนั่นแหละที่รัก :-)”

-Summer Night -