บ้านผมอยากให้ผมเป็นข้าราชการ ผมจึงลองสอบดูและปรากฏว่าสอบติดและได้ไปบรรจุที่จังหวัดหนึ่งของประเทศไทยและได้มีโอกาสรู้จักกับหญิง (นามสมมุติ) ที่สอบข้าราชการติดพร้อมผมพอดีผมหลงรักเธอตั้งแต่แรกพบในวันปฐมนิเทศข้าราชการใหม่แต่เสียดายที่เธอมีคู่หมั้นอยู่แล้วชื่อว่าชาย (นามสมมุติ)

เราทั้งสามคน ไม่มีใครเป็นคนจังหวัดนี้แต่หญิงกับชายนั้นได้มาเรียนที่มหาวิทยาลัยในจังหวัดนี้และได้คบหาเป็นแฟนกันตั้งแต่เรียนป.ตรีปีหนึ่งโดยที่หลังเรียนจบก็ได้ประกอบธุรกิจส่วนตัวด้วยกัน ได้ซื้อบ้านอยู่ด้วยกันที่จังหวัดแห่งนี้ได้อยู่กินกันฉันสามีภรรยา โดยที่ได้หมั้นหมายและมีแผนจะแต่งงานกัน นับถึงปัจจุบันก็คบหากันมานานเกือบสิบปี

ก่อนจะแต่งงาน ชายและหญิงก็ลองไปสอบราชการเพื่อความมั่นคงในชีวิตปรากฏว่าสอบติดทั้งคู่ แต่ชายต้องไปบรรจุในจังหวัดใกล้เคียง แต่ไม่ได้ใกล้พอที่จะเดินทางไปทำงานทุกวันได้ส่วนหญิงนั้นสอบบรรจุได้ในจังหวัดที่มีบ้านอยู่นี่แหละ ทำให้ทุกเย็นวันอาทิตย์ชายจะต้องเดินทางไปที่จังหวัดที่ตนทำงานและจะกลับมาหาหญิงในเย็นวันศุกร์และอยู่ด้วยกันตลอดสุดสัปดาห์
ส่วนผม เป็นเพื่อนร่วมงานกับหญิง ในที่ทำงานเราอยู่กันคนละแผนกแต่ด้วยเหตุการณ์บางอย่าง ทำให้ผมได้มีโอกาสได้รู้จักกับเธอและได้ขอไลน์กันไว้

ต่อมาคุยกันในไลน์และรู้สึกว่าคุยกันสนุกเลยพัฒนาเป็นคุยผ่านโทรศัพท์คุยกันถูกคอมาก คุยกันทีหลายชั่วโมง โดยจะคุยในช่วงกลางสัปดาห์ที่ชายไม่อยู่ส่วนสุดสัปดาห์ที่ชายกลับมาอยู่กับหญิง หญิงไม่ให้ผมติดต่อไปเลยไม่ว่าจะเป็นทางโทรศัพท์หรือ smsหรือแม้แต่ไลน์ เพราะกลัวว่าชายจะรู้ ทำได้แค่ส่งอีเมลหา และเมื่อเธอว่างเธอค่อยไปเช็คดู แต่ที่ผ่านมา ผมก็ไม่เคยส่งเมลหา ได้แต่ตัดการติดต่อไปในช่วงสุดสัปดาห์

เนื่องจากที่ทำงานรู้ว่าเธอมีคู่หมั้นแล้วในที่ทำงานผมเลยไม่พบปะพูดคุยกับเธอเลย จะคุยกับเธอหลังเลิกงานเท่านั้น และเคยแอบไปเดตกันในที่ๆ มั่นใจว่าจะไม่มีคนรู้จักไปเจอ

ต่อมาก็พัฒนาขึ้นว่าผมไปหาเธอที่บ้านและในที่สุด เราก็แอบมีอะไรกัน โดยที่เธอบอกว่าเธอให้ทั้งผมกับชายใส่ถุงยางอนามัยตลอดซึ่งมันก็ทำให้ผมรู้สึกปลอดภัย

ต่อมาเลยกลายเป็นว่าในวันธรรมดาหลังเลิกงานผมจะไปอยู่กินกับเธอที่บ้านที่เธออยู่กับคู่หมั้น นอนบนเตียงเดียวกันและหมอนใบเดียวกับที่ชายนอนเพียงแต่ผมอยู่กับเธอในวันธรรมดาและชายอยู่กับเธอในวันสุดสัปดาห์ คบกันแบบหนึ่งหญิงสองชายโดยที่คู่หมั้นของเธอไม่รู้

เธอบอกว่าเธอรู้ว่าที่ทำอยู่ไม่ถูกแต่เธอก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี กับคู่หมั้นที่อยู่กันคนละที่และกับผมที่เพิ่งรู้จักกัน เธอขอเวลาครึ่งปีให้เธอได้ศึกษานิสัยใจคอผมและจะได้ตัดสินใจอีกอย่างหนึ่งก็คือเธอไม่รู้จะเลิกกับคู่หมั้นอย่างไรเพราะคู่หมั้นของเธอไม่ได้ทำอะไรผิดและตลอดเวลาที่อยู่กับผม เธอสวมแหวนหมั้นไว้ตลอดเลยแม้กระทั่งตอนที่มีอะไรกัน

เพื่อน ๆ คิดว่าผมควรจะไปต่อหรือพอแค่นี้ครับ