ความรู้สึกที่ผลิดอกออกมาจากฝันนั้น

เหมือนไม่ได้ฝัน

อันประหลาด

และใครนั้น

ในฝันนั้นฉันกำลังทะเลาะกับเพื่อนด้วยเรื่องอะไรไม่ทราบ

ไม่มีเสียงวิวาท

-

ฝันช่างเบาโหวงกลวงโบ๋

และแน่นอน เส้นขอบฟ้าที่

จุดข้ามผ่านของเหตุและผล-

ฝันกำลังนั่งทำงานอยู่

อยู่กับจอภาพ

งานอย่างบ้าคลั่ง

เล่นอย่างบ้าคลั่ง

ฝันกำลังคุยกับครอบครัว

บนเตียง แก้ผ้า

ลมหายใจที่กระซิบช่างเหมือนจริง

อยากกลับบ้านจัง

-ไม่แน่ใจเท่าไรนัก เพราะฉันตอนนี้กำลังนั่งพิมพ์ ไปเรื่อยเรื่อย หกโมงยี่สิบแล้ว ข้างนอกฝนตก อากาศเย็นสบาย ควรค่าสำหรับการอนุญาตให้เวลาช่วยหยุดนิ่งชั่วครู่ เพื่อที่จะ'ไม่'ในสิ่งใดใด ไม่เข้าใจ ทำไมฉันต้องนึกถึงมันด้วย ทั้งที่เพิ่งเจอกันเมื่อวันก่อน-

ฉันจ้องมองตัวเองอยู่เหรอ

หรือสายตาของเพื่อน

ฉันนั่ง หรือนอน ไม่แน่ใจ

เพราะ ????

บนเตียงที่บ้าน

ใครสักคนมาห่มผ้าให้

ผ้าสีน้ำตาลอ่อน

เหมือนเกล็ด หรือก้อนกรวดในปากของฉัน

กลายเปนดินทรายขนาดใหญ่

ห่มตัวฉันไว้

มืดดำ

และหนาวในยามเช้า

กองหนังสือตกอยู่ใต้เตียง

ไฟเปิดทิ้งไว้สองดวง

น้ำอัดลมที่เหลือครึ่งขวด

-ล้า

ปวดตัว

ฉันต้องกลับบ้าน

ขอไม่ให้เกิดฝัน

อันกระจ่าง-

หยิบขวดพลาสติกนั้นลงกระเป๋า