ฉันอุปโลกสิ่งต่างต่างขึ้นมาจากการหลอกลวง
สร้างเรื่องขึ้นมาเพื่อโกหกผู้อื่น และตัวเอง และใช้ชีวิตในนั้น
ใช้ชีวิตอยู่ในสิ่งหลอกลวงที่ได้สร้างขึ้นมา
ฉันหลอกผู้คนที่รู้จัก
จินตนาการถึงกลุ่มเพื่อนขึ้นมา
กลุ่มเพื่อนมากมายเต็มคันรถ ฉันบอกทางบ้านอย่างนั้น
กลุ่มเพื่อนสนิท ฉันบอกทางที่ทำงานอย่างนั้น
จินตนาการขึ้นมาสิ ฉันบอกตัวเองอย่างนั้น

-ฉันง่วงเหลือเกิน ตั้งแต่การเที่ยวครั้งล่าสุด ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองหมดพลังไปอย่างน่าใจหาย อยากบุหรี่ตลอดเวลา ทรมาน ไม่สามารถเขียนอะไรออกมาได้ ฉันเริ่มจำกัดตัวเองมากขึ้น เกรงและกลัวมันไปเสียทุกอย่างพยายามที่จะเรียกตัวเองกลับคืนมา คงต้องใช้เวลาจริงจริงในการเรียกตัวเองกลับคืนมา การเที่ยวครั้งนั้น ฉันได้ความโหยหากลับมายัง'ฝั่ง'ความสงบที่บ้านให้ไม่ได้ ความเรียบง่าย ฉันไม่ได้ดูโทรทัศน์ ไม่มีข่าวสาร ฉันปิดโทรศัพท์ ไม่รับรู้สิ่งใดทั้งสิ้น มีแต่เสียงในหัว เสียงเพลงจากแดนไกล เสียงพูดของตัวเอง อยากให้คลื่นยักษ์สักลูกโหมกระหน่ำให้ฉันพัดลอยออกไปไกล หรือให้ฉันกระแทกกับหินโสโครกที่ไหนซักแห่ง ให้กระดูกแตกหัก แหลกเหลว หรืออะไรซักอย่าง อย่าให้ฉันต้องทรมาน-

สถานที่สมมติ
ผู้คนเริ่มเคลื่อนไหว
เพื่อนร่วมทางสองคน
ความเลื่อนลอยของฉัน
ลังเล ละล้าละลัง ความน่าเบื่อที่จะติดอยู่ในสันดานของฉันตลอดไป
-โรงพยาบาลโรคจิตช่วยฉันได้ไหม-
ฉันเชื่อฟังสิ่งที่ทั้งสองพูดคุยกัน หารือกัน
เพราะความละล้าละลังอันติดเปนสันดานของตัวเอง

ฉันคือจินตนาการ
-ฉันกลายเปนจินตนาการ
กลายเปนจินตภาพของใครในนั้น
เปนอีกคนหนึ่งที่ออกมาโลดแล่นในจินตนาการของผู้อื่น
ฉันคือจินตนาการ- ของเพื่อนร่วมทางทั้งสอง

ช่างเงียบยิ่งนัก
-เหมือนฉันกำลังบันทึกเหตุการณ์ เราคือจินตนาการของกันและกัน กำลังปะติดปะต่อ เรื่องราว-
เวลาเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า คล้ายจะหยุดนิ่งชั่วนิรันดร์
ติดอยู่ในความว่างเปล่าอันล้อมรอบไปด้วยรั้ว
รั้วที่ไร้ซึ่งกำแพงและลวดหนาม
มีแต่ท้องฟ้า และท้องทะเล
คมกริบดั่งใบมีดจากเส้นขอบฟ้า

หนึ่งวันว่างเปล่า บรรจุสิ่งต่างต่างให้เต็ม
หนึ่งวันยาวนาน กิจกรรมทำให้สั้นลง
สิ่งที่ติดมาจาก'ฝั่ง'ไม่สามารถใช้ได้
กระสับกระส่าย ดิ้นเร่า
เตียงนั้นช่างเย็นสบาย
ห้องที่นุ่มช่างน่านอน
ไม่มีใครหลับลง
เนิ่นนาน

ฉันลุกออกจากเตียง -ทิ้งเขาทั้งสองซึ่งกำลังนอนอยู่ เพียงชั่วครู่ แต่ก็คือการนอน- เดินไปยังหาดตรงหน้า นั่งที่เก้าอี้ยาวตัวหนึ่ง ฟังเสียงคลื่นกระทบโขดหิน

สรรพเสียงสวยงาม
สิ่งสมมติที่เย้ายวน
ฉันหลับตา
แสงแดดหลังต้นไม้ครึ้ม
ลอดผ่านใบไม้ในช่วงเวลาที่เหมาะสม
ฉันหลับ
อยากหลับตลอดไป